ΚΑΙ ΓΛΩΣΣΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΤΙΣ ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ
Δικαίωμα στη μετάφραση και διερμηνεία στη γλώσσα τους θα έχουν όλοι όσοι εμπλέκονται, ως κατηγορούμενοι, σε ποινικές διαδικασίες σε άλλο κράτος μέλος του οποίου δε μιλούν τη γλώσσα, μετά την έγκριση της σχετικής οδηγίας από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Όλα τα έγγραφα της διαδικασίας θα πρέπει να μεταφράζονται στη γλώσσα του κατηγορούμενου, ο οποίος έχει ταυτόχρονα δικαίωμα σε πλήρη διερμηνεία σε όλα τα στάδια της διαδικασίας, από τη σύλληψη και την ανάκριση μέχρι την τελική απόφαση του δικαστηρίου.
Οι κοινοί κανόνες για τη μετάφραση και τη διερμηνεία έρχονται έτσι να συμπληρώσουν και τις διαδικασίες που συνοδεύουν την εφαρμογή του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης.
Από τις πρώτες υποψίες μέχρι την τελική απόφαση της Δικαιοσύνης
Τα δικαιώματα αυτά ισχύουν από τη στιγμή που κάποιος ενημερώνεται επισήμως ότι είναι ύποπτος τέλεσης ποινικού αδικήματος, μέχρι την ανάκριση, τη σύλληψη και την απαγγελία κατηγοριών, τη δίκη και κάθε τυχόν περαιτέρω διαδικασία έφεσης.
Η μετάφραση όλων των σχετικών εγγράφων και η διερμηνεία θα πρέπει να παρέχονται στη μητρική του γλώσσα ή όποια άλλη γλώσσα γνωρίζει σε βαθμό που να κρίνεται ότι μπορεί να υπερασπισθεί επαρκώς τον εαυτό του.
Η νέο οδηγία περιλαμβάνει επίσης ειδικές πρόνοιες για την ποιότητα της διερμηνείας και των μεταφρασμένων κειμένων, το δικαίωμα του υπόπτου να αμφισβητήσει δικαστικά τυχόν απόφαση ότι δεν έχει ανάγκη τέτοιων υπηρεσιών, το δικαίωμά του να καταθέσει ένσταση για την ποιότητα των μεταφρασμένων κειμένων ή της διερμηνείας και, τέλος, την κατάλληλη κατάρτιση των δικαστικών λειτουργών, εισαγγελέων και λοιπού προσωπικού.
Τα κράτη μέλη αναλαμβάνουν το κόστος
Το κόστος εφαρμογής της οδηγίας θα επιβαρύνει τα κράτη μέλη ανεξαρτήτως της έκβασης της υπόθεσης, με την εισηγήτρια Sarah Ludford να σημειώνει ότι "οι οικονομίες σε τέτοια ζητήματα αποτελούν σφάλμα καθώς μπορεί να οδηγήσουν σε εσφαλμένη απόφαση του δικαστηρίου ή κακούς χειρισμούς από την αστυνομία και τελικά στην άσκηση έφεσης", με το πρόσθετο κόστος που συνεπάγεται κάτι τέτοιο.
Η οδηγία είναι η πρώτη σε μία σειρά μέτρων που έχουν σα στόχο τη θέσπιση κοινών κριτηρίων για την ποιότητα της ποινικής δικαιοσύνης στα κράτη μέλη και είναι επίσης η πρώτη υπόθεση που αφορά το Ποινικό Δίκαιο η οποία προκύπτει από διαδικασία συναπόφασης Κοινοβουλίου - Συμβουλίου. Σημειώνεται ότι από τις χώρες που δεν συμμετέχουν στον ενιαίο χώρο ασφάλειας και δικαιοσύνης, η Δανία προτίμησε να εξαιρεθεί από τις πρόνοιες της οδηγίας ενώ αντιθέτως η Βρετανία και η Ιρλανδία αποφάσισαν να συμμετάσχουν.
Η οδηγία υιοθετήθηκε από την Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σήμερα (16.06.10) στο Στρασβούργο, με ψήφους 637 έναντι 21 με 19 αποχές.
Για περισσότερες πληροφορίες:
ΑΝΤΩΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Λεωνίδας (+30) 210 32 78 911 (Αθήνα)
Εκπρόσωπος Τύπου (+30) 6943 100 303 (κινητό)
(+33-3) 881 74356 (Στρασβούργο)
e-mail : leonidas.antonakopoulos@europarl.europa.eu
Με την Συνθήκη της Λισαβόνας, σε ισχύ από τη 1η Δεκεμβρίου 2009, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απέκτησε νέες σημαντικές νομοθετικές εξουσίες. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συναποφασίζει πλέον με το Συμβούλιο των Υπουργών στο σύνολο, σχεδόν, της νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών στους τομείς της γεωργίας, της μετανάστευσης, της ενέργειας καθώς και στην κατάρτιση του προϋπολογισμού της Ε.Ε.. Ως το μόνο θεσμικό όργανο το οποίο εκλέγεται απευθείας από τους πολίτες της Ένωσης, το Ε.Κ. διασφαλίζει ότι η Ε.Ε. λογοδοτεί στους πολίτες της, με την ενίσχυση της συμμετοχής των Ευρωβουλευτών σε σημαντικές αποφάσεις όπως η κάλυψη αξιωμάτων σε κορυφαίες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
