Σ. ΛΑΜΠΡΙΝΙΔΗΣ (ΠΑΣΟΚ) - ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΙΕΣΗ ΣΤΙΣ ΗΠΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗ ΤΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΓΚΡΕΣΟ

Να ασκήσει η Ευρώπη την απαραίτητη πολιτική και διπλωματική πίεση, ώστε να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να υπονομευτεί από το Αμερικανικό Κογκρέσο και την Αμερικανική κυβέρνηση ο ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης για τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης και για το ευρώ, ζήτησε σήμερα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Συμβούλιο ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, υπεύθυνος για τις διατλαντικές σχέσεις, και επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Σταύρος Λαμπρινίδης, με γραπτή ερώτησή του προς το Συμβούλιο και την Επιτροπή.

 

HD

Το θέμα ήρθε στην επιφάνεια μετά από την υιοθέτηση τροπολογίας από την Αμερικανική Γερουσία,  σύμφωνα με την οποία απαιτείται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ να καταψηφίζει και να εμποδίζει προγράμματα στήριξης μέσω του ΔΝΤ, αν θεωρηθεί πιθανό ότι οι χώρες που εντάσσονται σε αυτά αδυνατούν να τα αποπληρώσουν.

Ο κ. Λαμπρινίδης, στην ερώτηση του υπογραμμίζει ότι η τροπολογία της Γερουσίας και η συνεχιζόμενη φιλολογία περί αυτήν μπορεί να έχει σοβαρότατες επιπτώσεις για τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης και για τη σταθερότητα του ευρώ και των οικονομιών της ευρωζώνης στις διεθνείς αγορές.

Υπενθυμίζεται τέλος, ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ, σε ζητήματα που κρίνει ότι άπτονται θεμάτων θεμελιώδους αμερικανικού ή διατλαντικού ενδιαφέροντος, όπως πρόσφατα στην υπόθεση του SWIFT κατόπιν της αρνητικής ψήφου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δεν διστάζει να κινείται διπλωματικά σε όλα τα επίπεδα προκειμένου να προωθεί τις απόψεις της.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης του κ. Λαμπρινίδη:

"Η Γερουσία των ΗΠΑ μόλις υιοθέτησε τροπολογία στην επικείμενη πρόταση νόμου σχετικά με το "financial reform", σύμφωνα με την οποία απαιτεί από την κυβέρνηση των ΗΠΑ να καταψηφίζει και να εμποδίζει προγράμματα στήριξης μέσω του ΔΝΤ, αν θεωρηθεί πιθανό ότι οι χώρες που εντάσσονται σε αυτά αδυνατούν να τα αποπληρώσουν.

Η τροπολογία στρέφεται ευθέως εναντίον του μηχανισμού σταθερότητας που δημιούργησαν τα κράτη μέλη της ευρωζώνης με διαδοχικές τους αποφάσεις, για την Ελλάδα και για τις υπόλοιπες χώρες του ευρώ. Είναι δεδομένο, σύμφωνα και με το κείμενο της εν λόγω απόφασης ότι πρόκειται για έναν μηχανισμό κατά πλειοψηφία ευρωπαϊκό, με μειοψηφική συμμετοχή του ΔΝΤ. Η Ε.Ε. επιχειρεί, μεταξύ άλλων, αφενός να καθησυχάσει τους επενδυτές στην παγκόσμια αγορά ομολόγων, αφετέρου να αποθαρρύνει διαδεδομένες κερδοσκοπικές τάσεις που τις τελευταίες εβδομάδες στρέφονται μαζικά κατά της σταθερότητας του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος.

Μέσα σε αυτό το ασταθές κλίμα, οι προαναφερθείσες νομοθετικές προτάσεις στις Η.Π.Α στρέφονται ευθέως κατά του διακηρυττόμενου διατλαντικού κλίματος αλληλεγγύης και συνεργασίας αλλά και κατά της σταθερότητας των κρατών μελών και της ΕΕ συνολικά, ενώ έρχονται να προκαλέσουν περαιτέρω κλυδωνισμούς ικανούς να καταστήσουν αναποτελεσματική κάθε κοινή ευρωπαϊκή προσπάθεια.

Υπενθυμίζεται ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ, σε ζητήματα που κρίνει ότι άπτονται θεμάτων θεμελιώδους αμερικανικού ή διατλαντικού ενδιαφέροντος, όπως πρόσφατα στην υπόθεση του SWIFT κατόπιν της αρνητικής ψήφου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δεν διστάζει να κινείται διπλωματικά σε όλα τα επίπεδα προκειμένου να προωθεί τις απόψεις της.

Λαμβάνοντας υπόψη αυτά τα δεδομένα, ερωτώνται η Επιτροπή και το Συμβούλιο:

α) Έχουν ασκήσει και, αν όχι, σκοπεύουν να ασκήσουν και πότε πολιτική και διπλωματική πίεση προς στην Κυβέρνηση και το Κογκρέσο των Η.Π.Α, προκειμένου να διασφαλιστούν τα υψίστης σημασίας διακυβευόμενα ευρωπαϊκά συμφέροντα και σε ποιες συγκεκριμένες ενέργειες έχουν προβεί ή σκοπεύουν να προβούν;

β) Έχουν διαμηνύσει στην Κυβέρνηση και στο Κογκρέσο των ΗΠΑ την έντονη δυσαρέσκειά τους για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει η τροπολογία της Γερουσίας και η συνεχιζόμενη φιλολογία περί αυτήν για τη σταθερότητα του ευρώ και των οικονομιών της ευρωζώνης στις διεθνείς αγορές;

γ) Έχουν εξετάσει τις νομικές προεκτάσεις της τροπολογίας της Γερουσίας και συγκεκριμένα το κατά πόσο αυτή μπορεί να έχει δεσμευτική ισχύ επί των διεθνών και συμβατικών υποχρεώσεων της κυβέρνησης των ΗΠΑ και των αντιπροσώπων της σε διεθνείς οργανισμούς όπως  το ΔΝΤ, εφόσον αυτή παραμείνει στο τελικό κείμενο του σχετικού νόμου;