Γ. ΤΟΥΣΣΑΣ (ΚΚΕ) - «Πράσινη Ενέργεια»: Κέρδη για το κεφάλαιο - Αύξηση τιμών και νέες επιβαρύνσεις για τη λαίκή οικογένεια.
Οι «πράσινες» μορφές ενέργειας, στα πλαίσια της «απελευθερωμένης» αγοράς ενέργειας, στην ΕΕ και τα κράτη μέλη της, αποτελούν ένα νέο χρυσοφόρο τομέα κερδοφορίας για το κεφάλαιο. Παράλληλα, οι αστικές κυβερνήσεις και η ΕΕ φορτώνουν νέες επιβαρύνσεις στα λαϊκά νοικοκυριά, τα οποία υποχρεώνονται να πληρώνουν ακριβότερα την ηλεκτρική ενέργεια που καταναλώνουν, στο όνομα της «πράσινης ανάπτυξης». Τα παραπάνω επιβεβαιώνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην απάντησή της σε ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΚΚΕ, Γιώργου Τούσσα, σχετικά με την πρόταση να επταπλασιαστούν τα τέλη ΑΠΕ που πληρώνουν τα νοικοκυριά μέσω των λογαριασμών ηλεκτρικού ρεύματος, ώστε να εξασφαλιστούν τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων που δραστηριοποιούνται στον τομέα αυτό.
Πιο συγκεκριμένα στην ερώτησή του ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ ανέφερε τα εξής:
«Η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας αυξάνει την επιβάρυνση της λαϊκής οικογένειας, εξασφαλίζοντας την κερδοφορία του κεφαλαίου, και μάλιστα με κρατική εγγύηση. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ), που αξιοποιούνται για την πλήρη ιδιωτικοποίηση της αγοράς ενέργειας και την γιγάντωση μονοπωλιακών επιχειρήσεων μέσω ελάχιστων εγγυημένων τιμών και κρατική χρηματοδότηση των επενδύσεων. Στην Ελλάδα η χαμηλή τιμή των καυσίμων και η μείωση της κατανάλωσης διαμόρφωσε στο χρηματιστήριο της ηλεκτρικής ενέργειας την τιμή των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ) για τους ιδιώτες παραγωγούς σε χαμηλά επίπεδα, στα 44,1 ευρώ/ μεγαβατώρα, το διάστημα Ιανουαρίου-Σεπτεμβρίου 2008. Η εθνική και κοινοτική νομοθεσία όμως υποχρεώνουν τον ΔΕΣΜΗΕ (Διαχειριστής Ελληνικού Συστήματος Μεταφοράς Ενέργειας) να τους διασφαλίσει την εγγυημένη τιμή που έχει οριστεί σε 80,14 ευρώ/μεγαβατώρα (!) και να καλύψει τη διαφορά, καταβάλλοντάς τους περίπου 72,1 εκατ. ευρώ. Για να εξασφαλιστούν τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων προτείνεται να επταπλασιαστούν τα τέλη ΑΠΕ που πληρώνουν τα νοικοκυριά μέσω των λογαριασμών ηλεκτρικού ρεύματος.
Ερωτάται η Επιτροπή:
1. Εκτιμά ότι το καθεστώς εγγύησης των τιμών ενέργειας έχει οδηγήσει στην αύξηση τιμών καταναλωτή; Συμβάλει στην προστασία του καταναλωτή, της λαϊκής οικογένειας ή αντίθετα στην θωράκιση των επιχειρηματικών ομίλων που δραστηριοποιούνται στον ενεργειακό τομέα;
2. Ποια οφέλη θεωρεί γενικότερα ότι υπάρχουν για την οικιακή κατανάλωση απ' την «απελευθέρωση» του τομέα ηλεκτρικής ενέργειας; »
Στην απάντηση της η Επιτροπή της ΕΕ ομολογεί ότι οι κρατικά εγγυημένες τιμές «αποβλέπουν στην ενδυνάμωση των επενδύσεων σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, οι οποίες βοηθούν στην επίτευξη των ενεργειακών και κλιματικών επιδιώξεων της Ευρώπης... μέσω της διαφοροποίησης των πηγών και δημιουργία βιομηχανικής ανάπτυξης μέσω καινοτόμων τεχνολογικών εξελίξεων». Ταυτόχρονα, αναγνωρίζει ότι «Αυτό μπορεί να οδηγήσει βραχυπρόθεσμα σε αύξηση των καταναλωτικών τιμών», προσπαθώντας όμως να δικαιλογήσει τα αδικαιολόγητα αναφέρει ότι «αναμένεται όμως ότι, πλέον μακροπρόθεσμα, είναι οικονομικώς συμφέρουσα η καθιέρωση νέων τεχνολογιών...Οι ευρωπαίοι πολίτες και οι ευρωπαϊκές βιομηχανίες έχουν ωφεληθεί από την ελευθέρωση των αγορών ηλεκτρικής ενέργειας, λόγω της ευρύτερης επιλογής, αυξημένου ανταγωνισμού τιμών, καλύτερης υπηρεσίας και βελτιωμένης ασφάλειας εφοδιασμού. Η ευρωπαϊκών διαστάσεων ανταγωνιστική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου είναι ζωτικής σημασίας για τη διασφάλιση του ενεργειακού εφοδιασμού της Ευρώπης, καθώς μόνο η ευρωπαϊκών διαστάσεων και ανταγωνιστική αγορά δημιουργεί τα σωστά επενδυτικά μηνύματα και προσφέρει ισότιμη πρόσβαση στο δίκτυο για όλους τους δυνητικούς επενδυτές, παρέχει δε πραγματικά και αποτελεσματικά κίνητρα τόσο στους διαχειριστές των δικτύων όσο και στους παραγωγούς ηλεκτρισμού ώστε να επενδύσουν τα δισεκατομμύρια ευρώ που θα χρειαστούν στην ΕΕ τις επόμενες δύο δεκαετίες...η αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου είναι ουσιαστική για την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης, η οποία τελικώς θα ωφελήσει όλους τους καταναλωτές.»
Η καθιέρωση των νέων τεχνολογιών είναι «συμφέρουσα» για το κεφάλαιο που είναι το μόνο ωφελημένο. Οι εργαζόμενοι οι μόνιμα χαμένοι, αφού πληρώνουν ακριβότερα την ενέργεια. Αποδεικνύται καθημερινά ότι την ίδια στιγμή που τα κέρδη του κεφαλαίου αξάνουν, ο δήθεν «αναταγωνισμός τιμών» σε συνθήκες κυριαρχίας των μονοπωλιακών ομίλων, η «ανταγωνιστικότητα» - τα κέρδη δηλαδή των μονοπωλίων- ούτε σε μία περίπτωση στην ΕΕ δεν έχει οδηγήσει σε μείωση τιμών για τη λαϊκή οικογένεια, αντίθετα τις έχει εκτινάξει στα ύψη.
