Γ. ΠΑΠΑΣΤΑΜΚΟΣ (ΝΔ) - ΞΕΠΛΥΜΑ ΒΡΩΜΙΚΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΓΟΡΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ

"Η διαφθορά, το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και άλλες μορφές οικονομικού εγκλήματος μπορούν να επηρεάσουν τον αθλητισμό σε τοπικό, εθνικό και διεθνές επίπεδο...Τα ευάλωτα πεδία αφορούν την ιδιοκτησία των ποδοσφαιρικών ομάδων, την αγορά των μεταγραφών και την ιδιοκτησία παικτών, τις δραστηριότητες των αθλητικών στοιχημάτων, τα δικαιώματα χρήσης εικόνας, τις χορηγίες και τις ρυθμίσεις σχετικά με τη διαφήμιση".

 

HD

Οι ανωτέρω αποφάνσεις της Κομισιόν προκύπτουν από απάντησή της σε κοινοβουλευτικό έλεγχο του Ευρωβουλευτή της Ν.Δ. Καθηγητή κ. Γιώργου Παπαστάμκου.
Ιδιαίτερα, όπως σημειώνει η Κομισιόν, η Λευκή Βίβλος για τον Αθλητισμό (2007) "περιέχει το σχέδιο δράσης Pierre de Coubertin, το οποίο μέσω των δράσεων 44 και 45 προτείνει την αντιμετώπιση των διασυνοριακών ζητημάτων διαφθοράς σε ευρωπαϊκό επίπεδο και την παρακολούθηση της εφαρμογής της κοινοτικής νομοθεσίας κατά του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος σε σχέση με τον τομέα του αθλητισμού". Κατά την Κομισιόν "μια άλλη μελέτη για τα εμπόδια της εσωτερικής αγοράς στη χρηματοδότηση του αθλητισμού θα διεξαχθεί το 2010 (δράση 37). Θα εξετάζει, μεταξύ άλλων, το ζήτημα των αθλητικών στοιχημάτων".
Επίσης, η Κομισιόν υπογραμμίζει ότι "δεν έχει αρμοδιότητα να διερευνήσει συγκεκριμένους ισχυρισμούς όσον αφορά το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος ή άλλη εγκληματική δραστηριότητα, εάν δεν σχετίζεται με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας και δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητες της OLAF" (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης).
Τέλος, σε άλλη πράξη κοινοβουλευτικού ελέγχου του κ. Παπαστάμκου σχετικά με την αρχή της μη διάκρισης, η Κομισιόν διατύπωσε τη θέση ότι ο λεγόμενος κανόνας «6+5» της FIFA, με τον οποίο περιορίζεται ο αριθμός των αλλοδαπών παικτών που πληρούν τους όρους για να παίξουν σε ποδοσφαιρικές ομάδες που υπάγονται σε εθνικές κατηγορίες των κρατών μελών, συνιστά άμεση διάκριση με βάση την ιθαγένεια και επομένως αντιβαίνει προς το δίκαιο της ΕΕ, και συγκεκριμένα στο θεμελιώδες δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων.