Ευρωβουλευτές

Σήμερα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποτελείται από 736 βουλευτές.

Από το 1979 και κάθε πέντε χρόνια, οι ευρωβουλευτές εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία και με αναλογικό σύστημα εκπροσώπησης, είτε σε περιφερειακό επίπεδο (Βέλγιο, Γαλλία, Ιταλία, Πολωνία, Ηνωμένο Βασίλειο), είτε σε εθνική κλίμακα (Αυστρία, Δανία, Ισπανία, Λουξεμβούργο, Δημοκρατία της Τσεχίας, κλπ.), είτε μέσω ενός μεικτού συστήματος (Γερμανία). Παντού εφαρμόζονται κοινοί δημοκρατικοί κανόνες. Πιο συγκεκριμένα: δικαίωμα ψήφου στα 18 έτη, ισότητα ανδρών και γυναικών και απόρρητο της ψηφοφορίας. Στο Βέλγιο, την Ελλάδα και το Λουξεμβούργο, η συμμετοχή στην ψηφοφορία είναι υποχρεωτική.

Από το 1993 που τέθηκε σε ισχύ η Συνθήκη του Μάαστριχτ, κάθε πολίτης κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που διαμένει σε άλλο κράτος της Ένωσης μπορεί να ασκεί το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι στη χώρα διαμονής του.

Το 1979, οι γυναίκες βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ανέρχονταν στο 16,5%· μετά τις εκλογές του 2004, το ποσοστό αυτό έφτασε το 30,2 %.

Οι ευρωβουλευτές εισπράττουν την ίδια βουλευτική αποζημίωση με τους εθνικούς βουλευτές κάθε χώρας. Η αποζημίωση αυτή καταβάλλεται από το κράτος μέλος στο οποίο εξελέγησαν.

Με στόχο να διορθωθούν οι μισθολογικές διαφορές μεταξύ των διαφόρων εθνικοτήτων και να διασφαλιστεί η διαφάνεια, ένα κοινό μισθολογικό καθεστώς για όλους τους ευρωβουλευτές θα εφαρμοστεί από 01.01.2009. Το καθεστώς αυτό προβλέφθηκε στη Συνθήκη του 'Aμστερνταμ ύστερα από αίτημα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Οι ευρωβουλευτές είναι υποχρεωμένοι να δηλώσουν σε δημόσιο μητρώο τις επαγγελματικές τους δραστηριότητες και κάθε άλλο αμειβόμενο καθήκον ή δραστηριότητα. Επιπλέον, κάνουν δήλωση όσον αφορά τα οικονομικά τους συμφέροντα και τις λοιπές πηγές των εισοδημάτων τους.